Concentreren lukt niet, maar tobben wel!

Share

Je leest een boek en je gedachten dwalen af. Minuten lang blijf je hangen op dezelfde pagina.

Je wilt geconcentreerd werken. Eerst even je mail checken. Een uur later….

Die klus moet af. Je blijft echter tobben over iets wat vorige week gebeurd is.

Aandacht, concentratie, focus, single-mindedness…. We hebben het met karrenvrachten nodig en in dezelfde hoeveelheden tekort.

Eigenlijk is dat niet zo gek. We hebben hetzelfde brein als onze oerbroeders en -zusters van lang geleden. Als zij enorm geconcentreerd (ik roep maar wat) bessen hadden bestudeerd, zonder acht te slaan op hun omgeving, zouden wij er niet geweest zijn.

In het verre verleden had snel afgeleid zijn voordelen.

Daardoor was je alert op veranderingen in de omgeving. Een ongeluk (roofdier) zat in een klein hoekje. Het was eten of gegeten worden.

Tegenwoordig worden we niet meer gegeten. We hoeven niet dagelijks bezig te zijn met overleven. Maar dat betekent niet dat we minder afgeleid worden. Cultuur verandert veel sneller dan een brein dat in miljoenen jaren gexc3xabvolueerd is.

In de huidige, ingewikkelde samenleving zit de afleiding veel meer in onszelf.

Als je niet geconcentreerd bent, gaan de voorhoofdskwabben in de default stand. Die standaard (default) instelling is: over jezelf, anderen en dingen die je nog moet doen of hebt gedaan nadenken. Daarvoor hoef je niet letterlijk niks te doen.

Je hoeft maar even niet op te letten en "weg" ben je.

Voordat je het weet, ben je verdwaald in een woud van gedachten die voortvloeien uit allerlei (onbewuste) overtuigingen. Hoe je tegen dingen aankijkt, bepaalt of je al dan niet een tobber bent. Of je het jezelf makkelijk(er) of moeilijk maakt.

Gedachten zijn heel krachtig. Slepen ze jou mee of bepaal jij de koers? Denk je dat je er invloed op hebt of heb je het gevoel dat je eraan overgeleverd bent? Vergeet niet: het is jouw gedachtenkracht.

De energie die in tobbende gedachten gaat zitten, kun je ook gebruiken om ze te ontleden:

  • Schrijf letterlijk op waar je je zorgen over maakt en waarom. (Opschrijven werkt confronterender dan er alleen over nadenken.)
  • Is het werkelijk rexc3xabl wat je van jezelf vraagt?
  • Zou je het ook van een ander eisen?
  • Wil je waar je je zorgen over maakt xc3xa9cht zxc3xb3 veel invloed geven?
  • Hoe zou iemand anders naar de situatie kijken?
  • Waarom heb je wel begrip voor anderen, maar niet voor jezelf?
  • Welke gedachten kunnen je verder helpen in plaats van tegenwerken?
  • Hoe zou je je voelen en gedragen door die nieuwe gedachten?

Als je wilt, kun je jezelf verder helpen. Echt waar.

    Ook al is de situatie nog zo vervelend. Ook al is die ander nog zo'n hork. Jij kunt het verschil maken door hoe je ermee omgaat. Jij bepaalt hoeveel invloed het op jou heeft.

    Gelijk hebben, is iets anders dan gelijk krijgen.

    Het mag nog zo oneerlijk zijn wat er is gebeurd, het is gebeurd. Laat het niet -tig keer opnieuw gebeuren in je hoofd. Daardoor leg je niet alleen een negatief neuraal netwerk aan. Door al die "training" wordt het ook nog eens ijzersterk en dus steeds makkelijker te activeren. Een vicieuze cirkel.

    Onderzoek je gedachten, de onderliggende overtuigingen, de bijbehorende gevoelens en het gedrag dat daardoor veroorzaakt wordt. Dan wordt duidelijk dat jij de sleutel in handen hebt. Dat jij er een ander patroon voor in de plaats kunt zetten.

    Wat ga jij doen met jouw gedachtenkracht??

    Je kunt er maar last van hebben: verwachtingen

    Share

    Als je teleurgesteld bent over de reactie van een ander. Het resultaat van een intensief traject met een klant tegenvalt. Al die voorbereidingen er toch geen leuk feest van hebben gemaakt.

    De lijst met teleurstellingen kunnen we zo lang maken als we willen. Voorbeelden zie en hoor je overal om je heen en vind je in jezelf.

    Uiteindelijk komt het maar op xc3xa9xc3xa9n ding neer: jouw verwachtingen.

    Er is iets gebeurd en je gevoelens daarover laten haarfijn zien of je er weer last van hebt: een bepaalde verwachting. Als die niet uitkomt, ben je teleurgesteld. Het is dan ook de kunst om gxc3xa9xc3xa9n verwachtingen te hebben. Onmogelijk? Dacht het niet!

    Dxc3xa9 manier om je van verwachtingen te ontdoen, is leven in het nu en accepteren wat er is.

    Oh joh, is dat alles?! Ik heb niet gezegd dat de oplossing makkelijk zou zijn he! Maar oefening baart kunst. Of beter: oefening verandert je brein. Letterlijk.

    Door het oefenen van nieuw gedrag leg je nieuwe neurale netwerken aan. Zeker in de beginperiode moet je steeds alert zijn en oefenen, oefenen, oefenen. Maar na verloop van tijd (men zegt na zo'n 40 dagen), merk je dat het je steeds makkelijker afgaat.

    De truc is dus die eerste periode door te komen.

    Wees gedurende die tijd niet te hard voor jezelf. Daar zijn we weer: verwacht niet dat je het wel even snel onder de knie krijgt. Maar verwacht ook niet dat iemand als jij het nxc3xb3xc3xb3it zal leren!

    Weten wat je zwakke momenten zijn, is ook raadzaam. Dan ben je voorbereid. En vooral: geniet van de eerste kleine successen! Dat positieve gevoel geeft je zelfvertrouwen.

    Wat je aandacht geeft, groeit. Positieve aandacht maakt leren makkelijker en zorgt ervoor dat je meer oog hebt voor goede resultaten.

    Niet verkeerd toch? Zeker niet! Dus, waar wacht je op? Hup, aan de slag. Succes!!

    Marketing 3.0: de zoveelste fraaie theorie?

    Share

    Onlangs kreeg ik het boek "Marketing 3.0" in de handen gedrukt. Daar Kotler niet bekend staat om z'n soepele schrijfstijl, heb ik ook de management summary aangeschaft. Die lijkt echter nogal summier.

    Dus dan ga je toch het boek maar eens doorbladeren. Dat heeft geresulteerd in onderstaande samenvatting van "Marketing 3.0" van Philip Kotler, inclusief eigen overpeinzingen.

    Wat zijn de bouwstenen van "Marketing 3.0"?

    – Samenwerkingsgerichte marketing (Inhoud)

    We zitten in het "participatie tijdperk". Mede mogelijk gemaakt door alle nieuwe technologie.

    – Culturele marketing (Context)

    Want het is ook het tijdperk van de globalisering. Zowel politiek-juridisch, economisch als sociaal-cultureel.

    – Spirituele marketing (Hoe bied je het aan?)

    Daar we tevens in een creatief tijdperk zitten, vraagt de nieuwe markt om marketing voor de ziel.

    Hoe ga je met deze bouwstenen aan de slag?

    – De missie verkopen aan consumenten

    Waarbij het draait om 3 dingen: business as unusual, een verhaal dat mensen raakt en empowerment van consumenten.

    – Je bedrijfswaarden verkopen aan werknemers (past het woord of principe "verkopen" bij Marketing 3.0??)

    De bedrijfscultuur moet samenwerkingsgericht, cultureel en creatief zijn. Het moet de levens van de medewerkers transformeren en ze de bevoegdheden geven om ook de levens van anderen te transformeren.

    – Je waarden verkopen aan partners

    Partners moeten vergelijkbare doelen hebben en dezelfde identiteit en waarden. Bedrijven moeten integreren met hun partners zodat de verhalen naadloos op elkaar aansluiten.

    – Je visie verkopen aan aandeelhouders (gezien de inhoud van het boek verbaast het me dat hij niet over "stakeholders" spreekt)

    Duurzaamheid moet onderdeel zijn van de ondernemingsvisie, daar dit bepalend zal zijn voor toekomstig concurrentievoordeel. Aandeelhouders moeten ervan overtuigd worden dat duurzame werkwijzen de kostenproductiviteit zal verbeteren, wat tot meer omzetgroei zal leiden.

    Bij dit alles staat met stip op 1: INTEGRITEIT.

    In essentie draait Marketing 3.0 om:

    • identiteit
    • integriteit
    • imago

    In deel 3, dat "Toepassing" heet, zegt Kotler dat de benodigde omslag bewerkstelligd kan worden door:

    – Sociaal-culturele transformatie

    Niet meer een winst oogmerk hebben, maar fungeren als de motor voor sociaal-culturele ontwikkeling van de maatschappij. Vertrouwen, geloofwaardigheid en het loslaten van controle spelen daarbij een cruciale rol.

    – Ondernemers voor opkomende markten te crexc3xabren

    De piramide veranderen in een diamant zodat ook de armlastigen van deze wereld het beter krijgen. Ontwikkeling van onderaf door ondernemerschap.

    – Te streven naar milieubehoud

    Waarden gestuurde ondernemingen zetten zich meer in voor het milieu. Wat naast een betere reputatie en gemotiveerde medewerkers, ook lagere kosten met zich meebrengt.

    "Het waarom" is ook weer van de partij – want je kunt alleen integer zijn als je handelt vanuit een visie waar je werkelijk in gelooft.

    Nog los van het feit dat veel mensen/bedrijven hier moeite mee hebben (ze weten het simpelweg niet of hebben niet bepaald zo'n nobel "waarom"), is het continu uitdragen en uitvoeren ervan een helse klus waar je dag in dag uit mee bezig moet zijn.

    Wat het zo lastig maakt, is niet alleen dat je afhankelijk bent van anderen. Het is ook nog eens zeer weinigen gegeven een visie inspirerend over te brengen en er consistent, vasthoudend en voortdurend naar te handelen. In een omgeving die vaak ondankbaar en cynisch is en je keihard afrekent op iedere misser, al is die nog zo klein.

    Eerlijk uitkomen voor het hebben van een "hoger doel" maakt je kwetsbaar.

    Je wordt onder een vergrootglas gelegd. Verder is je kwetsbaar opstellen niet xc3xa9xc3xa9n van de favoriete bezigheden van de mens.

    Geen wonder, want in een ver verleden zorgde kwetsbaarheid ervoor dat je meer kans had om opgegeten of aangevallen te worden. In de huidige tijd is dat vervangen door "misbruikt worden" – op allerlei manieren.

    Maar goed, "verander de wereld, begin bij jezelf"! Dat de rest het niet doet, wil niet zeggen dat jij het ook niet moet doen. Sterker, als je vol overtuiging werkelijk je visie weet te realiseren, beschik je over een sterk onderscheidend vermogen.

    In het laatste hoofdstuk van "Marketing 3.0", dat "Alles op een rijtje" heet, staan veel bekende algemeenheden. Zoals:

    • Bied altijd een goed product / goede dienst tegen een redelijke prijs
    • Hou van je klanten, heb respect voor je concurrenten
    • Klanten zijn divers; ga eerst naar degenen die het meeste van je bedrijf kunnen profiteren
    • Blijf je bedrijfsprocessen verfijnen in termen van kwaliteit, kosten en levering (daar is Kaizen weer)
    • Wees duidelijk over wie je bent
    • Wees alert op verandering; sta klaar om te transformeren
    • Zorg dat je producten altijd beschikbaar zijn en zeg het voort
    • Haal klanten binnen, hou ze binnen en help ze hun klandizie te vergroten

    Als het makkelijk was, zouden we het natuurlijk allemaal zo doen. Het is echter niet voor niks dat slechts een zeer klein percentage van de bedrijven het (tijdelijk) volhoudt. Wat zou ik graag een boek lezen dat hersenwetenschap integreert in een marketing strategie die daardoor uitvoerbaar wordt!

    Volgens mij zit daar namelijk de crux: we bedenken met die splinter in ons voorhoofd, waar het "logisch denken" zetelt, allerlei mooie theoriexc3xabn, maar hebben daarbij totaal geen erg in de overige 95% van ons brein.

    Onze cultuur evolueert sneller dan ons brein.

    Steeds komt in allerlei managementliteratuur, ook in dit boek, naar voren dat er niet geluisterd wordt naar de behoeften van de klant. Dat dit euvel zoveel voorkomt, zegt eigenlijk al genoeg. Het is heel menselijk en logisch, want de belangrijkste drijfveren bestaan uiteindelijk uit de eigen behoeften (zowel individueel als die van de groep waartoe je behoort).

    Werkelijk en onbevooroordeeld luisteren, is ontzettend moeilijk. Helemaal als je zit te springen om opdrachten en geld. Voldoen aan de behoeften van een ander, moet ook voordelen opleveren voor degene die de behoeften vervult. Langdurig altruxc3xafsme is biologische en financixc3xable zelfmoord.

    Maar als je dus zorgt dat je bedrijfscultuur en de manier waarop je zaken doet, getransformeerd worden zoals door Kotler beschreven, dan komen de behoeftes van het bedrijf en die van de consument samen en ontstaat een win-win-situatie. Ervan uitgaande dat "de consument" behoefte heeft aan spirituele bedrijven die willen bijdragen aan het "heel worden" van de mens (integratie van hoofd, hart en ziel). Dat is de premisse waar Philip Kotler vanuit gaat.

    Wat mij betreft kun je beter hoe het brein werkt als uitgangspunt nemen.

    Neem bijvoorbeeld de "sociale domeinen" waar je hersens net zo heftig op reageren als ging het om zaken van leven of dood (tegen de hormonen die daarbij vrij komen, is weinig in te brengen):

    • Status
    • Zekerheid
    • Autonomie
    • Verbondenheid
    • Eerlijkheid

    Meer bescheidenheid zou ons passen. De wereld is minder maakbaar dan we denken. We hebben te maken met de tijdsgeest, biologie, hormonen, omstandigheden, omgeving, opvoeding, cultuur, trauma's, sterke emoties, groepsdrang, belangen, het eigenbelang en een tekort aan compassie en begrip voor elkaar (zonder een "slapjanus" te worden).

    In plaats van continu te streven naar iets wat we niet zijn en een abstract hoger doel dat waarschijnlijk onhaalbaar is, kunnen we ook dankbaar zijn voor wat we hebben en vanuit het goede dat er nu al is, voortbouwen. Om van daaruit, misschien onverwachts, op iets heel moois uit te komen.

    Who said it would be easy?! Niemand. Maar laat ons dat niet tegenhouden!

    Als je geen genoeg krijgt van tekstschrijven….

    Share

    Afgelopen week was een hele bijzondere week. Ik heb iets gedaan wat ik al jaren wilde doen. De vlinders in mijn buik zijn niet meer te houden. Ik barst bijna uit elkaar!

    Tekstschrijver gezocht Het is nu echt officieel: TextVenture & BedrijfsBlogger bestaan. De logo's zijn bijna afgerond. Het visitekaartje komt eraan. De eerste factuur gaat er over een week uit. Het is een fantastisch gevoel:

    Ik ben "voor mezelf" begonnen!

    Al sinds de lagere school ben ik gek op schrijven. Ik kon het al vroeg. Thuis zat ik uren te oefenen. Toen ik het eenmaal onder de knie had, was ik niet meer te stoppen. De pen en het potlood waren mijn favoriete speelgoed!

    Inmiddels is dat veranderd en zit ik het liefst achter m'n Apple computer met lekker plat toetsenbord of ben ik aan het rommelen op m'n iPad. Nieuwe media maakt van iedereen een publicist. De concurrentie is dan ook moordend. Maar dat geldt niet alleen voor tekstschrijvers.

    Blijf drijven of verdrink in de enorme zee van middelmatigheid. Ik heb m'n bootje in elkaar geknutseld. Vooralsnog hou ik het droog. Dat wil ik graag zo houden. Met visie en focus als roer en enthousiasme als wind in de zeilen.

    Eerst begrijpen, dan schrijven. Wat een MKB'er uniek maakt, vertalen naar teksten die de lezers raken en tot actie aanzetten.

    Dat kan alleen als je wxc3xa9rkelijk gexc3xafnteresseerd bent. Niet alleen in het bedrijf, maar in de hele maatschappelijke context. Wat beweegt mensen?

    Daar raak je niet over uitgeschreven….

    Ben jij al dat gezeik ook spuugzat?!

    Share

    Weer een dag verpest door dat geklaag van je partner of je collega's? Zat je lekker in de tuin en werd je subtiel gestoord door je favoriete buurvrouw die zo nodig luidkeels moest laten weten waarom haar tuinstoelen niet meer bruikbaar zijn? Nxc3xa9t nu het mooi weer is! Of hadden je kinderen een pestbui? Zoals ieder weekend…. Geen nood, Bart Flos weet raad! Hij schreef tenslotte niet voor niets "Het Anti-Klaagboek – Eertse hulp bij zeuren en zaniken".

    Anti-klaagboek_Bart Flos We kennen ze allemaal, die notoire zeikerds en oh, oh, oh, wat ergeren we ons eraan. Maar wat is klagen eigenlijk? We zitten allemaal wel eens ergens mee. Maken ons soms zorgen. Kunnen verdrietig zijn. Wanneer verandert dat in problematisch klagen? Bart Flos begint zijn "Anti-Klaagboek" met een uitgebreide "klaag analyse":

    • Wat is klagen precies?
    • Waarom klagen mensen?
    • Waarover wordt geklaagd?

    Vervolgens kun je door middel van tests onderzoeken hoe erg bepaalde klagers in jouw omgeving eraan toe zijn xc3xa9n hoe erg je zelf bent. Daarna wordt het echt leuk, want vanaf hoofdstuk 4, "Reken af met je eigen gezeur", gaan we wat doen!

    Door "een goed gesprek met jezelf" kun je een hoop geklaag voorkomen. Bart Flos geeft de ene tip na de andere. En dan denk je misschien: "Ja, dat had ik zelf ook kunnen bedenken". Maar dan vraag ik je: "Waarom heb je het niet allang in de praktijk gebracht?!" Een paar voorbeelden:

    • Tel eerst tot tien!

    Okay, ligt dus voor de hand, maar…. hoe vaak doe je het?!

    • Denk positief!

    Tuurlijk, ik weet het: makkelijk gezegd, maar…. probeer het tenminste!

    • Denk in oplossingen!

    Echt, als je positiever denkt, zie je vanzelf meer oplossingen. Negativiteit werkt precies andersom.

    • Blijf respectvol!

    "Respect" is inmiddels een platgetrapt woord. We hebben er de mond van vol. Vooral als we vinden dat wij zelf respect verdienen. Vergeet echter niet dat je respect ook moet geven!

    In hoofdstuk 5 rekenen we af met andersmans gezanik. Door gebruik te maken van allerlei prikkels. Van de aandacht voor emotie t/m de kracht van het onverwachte. Van de slimme afleiding t/m de kracht van de lach. Het is jammer dat er geen handige "prikkel samenvatting" in staat.

    Het boek wordt afgesloten met een hoofdstuk over klaagrampen – met aansprekende voorbeelden. Een ultieme hulppoging kan ondernomen worden met zeven spelregels om de notoire klager te wijzen op de consequenties van zijn eigen (wan)gedrag. Zware klagers hebben zware maatregelen nodig….

    Ben ik minder gaan klagen na het lezen van Het Anti-Klaagboek – Eertse hulp bij zeuren en zaniken? Eerlijk is eerlijk, ik hou sowieso van het heft in eigen handen nemen en krijg uitslag zodra ik slachtoffergedrag bij mezelf constateer. Niet verrassend dus dat de boodschap van Bart Flos me aanstaat.

    Maar of je nou niks te klagen hebt of vindt dat de hele wereld tegen je is: het "Anti-Klaagboek" leest makkelijk weg en kost weinig tijd. Of je daarna (nog) minder gaat klagen en zelfs een vervent anti-klager wordt, is aan jou. Wat mij betreft, ik zou zeggen: gxc3xa1 ervoor!!

    Waarom wat jij belangrijk vindt, niet belangrijk is

    Share

    Er zijn van die bekende evaluatie momenten: aan het einde van een vakantie, als je dertig of veertig wordt, een nieuw jaar begint …. enzovoorts. Maar ook op andere ogenblikken sta je er ineens bij stil: hou ik me wel bezig met wat ik xc3xa9cht belangrijk vind? Heel vaak is het antwoord "nee".

    Waarom houden we ons zo zelden aan goede voornemens, aan keurig opgestelde actielijstjes, aan plechtige beloftes? Omdat de grilligheid van het leven xc3xa9n van jou niet op die manier te vatten is. Je kunt het beter omdraaien:

    Uit je gedrag blijkt wat je belangrijk vindt. Daar kun je het met je verstand niet mee eens zijn, maar het is wel de realiteit.

    Als je werkelijke leven in schril contrast staat met de gedroomde versie heeft het geen zin om er weer een lijstje of actieplan tegenaan te gooien. Het is allemaal gedoemd te mislukken als je de onderliggende (onbewuste) motivaties van je huidige keuzes niet onder de loep neemt.

    Voorbeeld:

    Waarom blijf je maar hangen in die niet zo leuke baan? Omdat hij je eigenlijk wel zekerheid en een mooi inkomen biedt? Het wel lekker is dat je er zonder files naartoe rijdt? De arbeidsvoorwaarden ontzettend gunstig zijn? Als je erkent dat je niet bereid bent om dit soort dingen (gedeeltelijk) op te geven, dan is er totaal geen reden meer om gefrustreerd te verlangen naar "die andere baan".

    Nog los van het feit dat de meeste mensen niet eens weten hoe die zogenaamde droombaan eruit moet zien. Als "droom" en "baan" al samengaan – de werkelijkheid is zelden langdurig zo utopisch.

    Het kan ook zijn dat je het simpelweg doodeng vindt om iets op een compleet andere manier aan te pakken. Als je je daar niet overheen kunt zetten, dan kun je beter stoppen met jezelf lastigvallen met fantasixc3xabn over "het roer omgooien".

    Voorbeeld:

    Het lukt maar niet om minder te gaan werken. Terwijl je toch xc3xa9cht meer aandacht aan je gezin wilt geven. Maar ja, het lukt niet om te delegeren (lees: je vertrouwt anderen niet). Of je bent overdreven behulpzaam omdat je eigenlijk heel onzeker bent en denkt dat je continu moet bewijzen dat je die werkplek waard bent.

    Probeer niet je problemen letterlijk weg te werken. Het is symptoombestrijding die er alleen maar voor zorgt dat de gewoonte om je zo te gedragen steeds sterker wordt.

    Zullen we er tot slot dan toch maar een actielijstje van maken? Vooruit:

    • Kijk naar je huidige gedrag en stel op basis daarvan je prioriteiten top 5 vast.
    • In hoeverre wijkt dit af van wat je graag zou willen? Het kan zijn dat wat op 5 staat, je op 1 wilt hebben. Of dat iets wat je denkt belangrijk te vinden, niet eens in die top 5 voorkomt.
    • Wat zijn de onderliggende motivaties om door te gaan met het ongewenste gedrag? Vaak zijn er verslavende neveneffecten die verandering dwarsbomen: Misschien draagt al die hulpvaardigheid bij aan een bepaald imago dat je graag hoog wilt houden. Of ben je bang dat mensen je alleen om die ene eigenschap waarderen, dus als je ermee stopt…. Maar de conclusie kan ook zijn dat het "ongewenste" eigenlijk wel degelijk gewenst is, zoals in het eerste voorbeeld.
      • Pak de onderliggende kwesties, indien nodig, stuk voor stuk aan. Wees daarbij niet te hard voor jezelf (zeker als je belemmerende "kwaal" perfectionisme is). Als je valt, val je. Als je weer opstaat, mag je trots zijn. Jezelf onnodig hard straffen, is hxc3xa9t recept om niks meer te durven.

      Speel niet het slachtoffer. Speel met je kracht. Waardoor dat wat je belangrijk vindt, ook daadwerkelijk belangrijk is.

      Verandermanagement? Breinmanagement!

      Share

      Je wilt de bedrijfscultuur veranderen. Om wat voor reden dan ook is dat hoognodig. Maar je wordt vastgezogen in de modder van de weerbarstige, alledaagse praktijk. En hoe meer je probeert vooruit te komen, hoe dieper je wegzakt.

      Herkenbaar? Waarschijnlijk wel. Meestal wordt er bij veranderingsprocessen namelijk geen rekening gehouden met het orgaan waarin de veranderingen moeten plaatsvinden: de hersenen. Het zit echter niets voor niets "tussen de oren"!

      Het brein moet geholpen worden zich langdurig op iets nieuws te focussen. Of het nou een andere functie betreft of om nieuwe software gaat of wat dan ook wat anders is dan men gewend is. Simpelweg zeggen wat er anders moet, werkt niet. En het nog een keer zeggen. En nog een keer.

      Tjongejonge, snappen ze het nou nog steeds niet?!

      Nee. Inderdaad. Zelf ooit op die manier veranderd? Wat is daarop je eerlijke antwoord…? Als je mensen op deze manier aanspreekt, is de standaard reflex van het brein de angstrespons. Want je wordt er onzeker van en voelt je bedreigd. Hierdoor kun je niet meer goed nadenken en zie je alleen de negatieve dingen. Het is maar net waar je op gefocust bent. Dus hoe help je mensen om positief te focussen?

      Zorg eerst dat mensen zich veilig voelen

      Als mensen zich op hun gemak voelen, staan ze veel meer open voor jouw ideexc3xabn. Mensen voelen zich veilig als hun status niet bedreigd wordt, ze zich zeker voelen, zelfstandigheid xc3xa9n verbondenheid ervaren en zich fair behandeld weten.

      Stel oplossingsgerichte vragen waardoor de ander eigen antwoorden vindt

      Help mensen zelf constructief te reflecteren over een situatie door oplossingsgerichte vragen te stellen. In plaats van je te richten op problemen (Waarom is dat fout gegaan?) stel je vragen als:

      • Op welke momenten merk je dat de klant heel tevreden is over de gang van zaken?
      • Wat heb je nodig om vaker op deze manier te werken?

      Op deze vragen kan niet een specifiek antwoord gegeven worden – het gaat er juist om dat mensen hun eigen, persoonlijke inzichten krijgen. De negatieve insteek van "Wat doe ik/jij verkeerd?" is status bedreigend. Waardoor de angstrespons in werking treed en mensen defensief worden. Kortom, einde gesprek. Je praat hierna alleen nog maar langs elkaar heen.

      Oplossingsgerichte vragen gaan niet uit van hoe het nu is, maar hoe het zou kunnen worden. Daardoor ga je over mogelijkheden praten, in plaats van beperkingen. Dat is ontegenzeggelijk positief en veronderstelt de kracht van de ander. Je toont hiermee dus vertrouwen in die ander, door ervan uit te gaan dat hij of zij zelf tot inzichten kan komen. En iets wat je zelf bedenkt, motiveert meer.

      De kracht van herhaling

      Aandacht verandert het brein. Maar er wordt aan zoveel dingen aandacht besteed. Om xc3xa9chte vrandering te bereiken, is dan ook veel herhaling nodig. Met op het oog eenvoudige manieren is dit structureel te organiseren:

      • Maak afspraken die over de verandering gaan. Iets wat je belooft, wil je doen. Want een belofte niet nakomen, is status verlagend.
      • Schrijf een afspraak ook op. Dat heeft nog meer effect dan er alleen over praten. De motivatie om het waar te maken, wordt vergroot, omdat het zwart-op-wit staat.
      • Zorg dat mensen moeten samenwerken. Een verandering sociaal inkleden, is heel effectief, omdat de mens van nature nou eenmaal een ontzettend sociaal wezen is. Zorg er daarom voor dat processen en systemen zo ingericht zijn dat overleg over de veranderingen noodzakelijk is. Er worden veel meer nieuwe hersenconnecties aangelegd in gesprek met anderen, dan als je er alleen over nadenkt. Vervolgens wil je dat die nieuwe connecties steeds opnieuw gebruikt worden. Zo ontstaan nieuwe gewoontes.

      Bij laatsgenoemde gaat het uiteraard niet om de ellenlange en als zinloos ervaren vergaderingen. Het gaat om teams die invulling geven aan bepaalde veranderingen en ervaringen en ideexc3xabn uitwisselen. Zoals altijd en overal spelen ook in deze teams status, zekerheid, zelfstandigheid, verbondenheid en eerlijkheid een cruciale rol. Als hier geen rekening mee gehouden wordt, voelen mensen zich niet veilig en zal de mindset niet open en welwillend zijn.

      Was het maar zo makkelijk!

      Zoals zo vaak is de theorie eenvoudig, maar de complexe (eigen) menselijke realiteit ingewikkeld en weerbarstig. Want diezelfde hersenen zitten standaard veranderingen in de weg, in plaats van dat ze meewerken. We houden zaken liever bij het oude. "Better the devil you know…"

      Met bovenstaande aan de gang gaan, vraagt daarnaast om nog iets belangrijks: vertrouwen. Ga daar maar aan staan als de bedrijfscultuur wantrouwend en controlerend is. Maar er is altijd xc3xa9xc3xa9n iemand waar je wel invloed op hebt: jezelf.

      Verandering moet ergens beginnen. Waarom niet bij jou…?

      Wat zijn volgens je brein de leukste mensen?

      Share

      Sociale wezens hebben sociale behoeftes

      Uit veel recent hersenonderzoek met de nieuwste technieken blijkt steeds weer: overleven betekent voor je brein veel meer dan genoeg eten en drinken, beschutting en bescherming. Mensen zijn extreem sociale wezens, dus dat sociale kwesties net zo relevant zijn, is niet verrassend.

      Hier bewuster mee omgaan, zou menselijke verhoudingen flink kunnen verbeteren. Maar verandering begint altijd eerst met bewustwording. Dus wat zijn de "sociale domeinen" waar je hersens net zo heftig op reageren als ging het om zaken van leven of dood?

      • Status
      • Zekerheid
      • Autonomie
      • Verbondenheid
      • Eerlijkheid

      Vaak gaat het om een combinatie van elementen. Bijvoorbeeld: Je wordt op je werk publiekelijk onterecht fel aangevallen. In een dergelijke situatie wordt niet alleen je status aangetast, maar ook je gevoel van zekerheid en verbondenheid. Om over de oneerlijkheid ervan nog maar te zwijgen!

      Bij sociale pijn worden dezelfde breingebieden geactiveerd die ook betrokken zijn bij het voelen van fysieke pijn. Met xc3xa9xc3xa9n groot verschil: sociale pijn duurt langer en is moeilijker te verwerken. Daarbij komt ook nog eens dat de herinnering aan sociale pijn, je deze opnieuw laat beleven.

      Dus wat zijn dan leukste mensen om mee te werken?

      Eigenlijk weet je dat wel, want waarschijnlijk heb je het al eens ervaren. Het is heel fijn om met iemand om te gaan die je laat zien waar je goed in bent (status verhogend), iemand die duidelijk is over zijn verwachtingen van jou (groter gevoel van zekerheid), iemand die jou je eigen beslissingen laat nemen (meer autonomie), iemand die in jou als mens gexc3xafnteresseerd is en naar overeenkomsten i.p.v. verschillen zoekt (schept verbondenheid) en die je fair behandelt.

      Dan voel je je kalmer, gelukkiger, zelfverzekerd, meer verbonden en slimmer. Waardoor je meer aankunt en de wereld groter lijkt. Omdat dit zo'n fijn gevoel is, wil je tijd met die persoon doorbrengen en diegene zoveel mogelijk helpen. Kortom, een win-win situatie.

      Waarom lijkt het alsof er maar weinig van zulke mensen zijn?

      Omdat we zo vaak onze eigen status verhogen ten koste van een ander. Ook wel competitie en rivaliteit genoemd. Handig als je 100 meter hordes moet lopen op de Olympische Spelen, maar nogal onhandig als je met z'n allen bij hetzelfde bedrijf werkt en gezamenlijke doelstellingen wilt realiseren.

      Dus speel eens wat vaker tegen jezelf. Word beter in wat je doet en wat je leuk vindt. Versla jezelf. Want ook dat geeft een enorme boost. Zonder dat anderen daar last van hebben. Sterker nog, als je je voortgang en uitdagingen deelt, groeit de verbondenheid en de behoefte elkaar te helpen.

      Laat dat nou precies zijn waarom het gaat. Een mooie (bedrijfs)toekomst bouw je tenslotte niet alleen. Je moet er sxc3xa1men wat voor over hebben.

      Meer weten? Het boek "Your Brain at Work" van David Rock is een aanrader! Bekijk in ieder geval de sessie die hij in november 2009 heeft gegeven voor Google TechTalks.

      Wacht niet met Social Media tot je organisatie er aan toe is

      Share

      Social Media lijkt steeds "normaler" te worden, maar bij Bureau BM merken wij dat het voor onze klanten in de dagelijkse gang van zaken een worsteling blijft. Wij krijgen dan ook steeds vaker de vraag "Hoe implementeer ik Social Media in mijn organisatie?"

      Ben jij een lezer die tot de generatie behoort die de introductie van e-mail heeft meegemaakt? Zo ja, dan herinner je je vast nog dat daar veel weerzin tegen was. Niet alleen van medewerkers: "Belachelijk om te mailen zeg, ik loop wel naar m'n collega toe of ik bel die klant wel even." Maar ook van het management: "Straks zitten ze alleen maar met vrienden en familie te mailen." En alle partijen hadden moeite met het idee altijd bereikbaar te zijn.

      Nu lachen we erom. Omdat deze tijd achter ons ligt en we er dus op terug kunnen kijken met de kennis van nu. Wat betreft Social Media kan dat nog niet. We zitten middenin allerlei ontwikkelingen en kunnen moeilijk inschatten waar het heen zal gaan. Dat schept onzekerheid en daar houden we niet van.

      Toch kriebelt het. Of doet het pijn. Het is maar net hoe je het bekijkt. Hoe dan ook, bijna iedereen snapt dat er iets belangrijks aan het gebeuren is. Dat je er simpelweg niet meer aan ontkomt. Social Media is here to stay. Dus, wat doen we ermee?

      Social Media integreren in jouw organisatie

      Ja, wat doen we ermee, met die Social Media? Laten we een paar "misverstanden" bij de horens vatten en meteen kijken naar werkbare oplossingen.

      Misverstand 1:

      De directie is zo ouderwets, die zien het echt niet zitten.

      Nou en?! Ik geloof niet zo in de veronderstelling dat veranderingen alleen maar gerealiseerd kunnen worden als de directie/het management erachter staat. Het is eerder een slap excuus om zelf geen actie te ondernemen.

      Begin zelf. Alleen, met een paar collega's of met je afdeling. Laat zien dat het kan xc3xa9n werkt. Want niet de succesverhalen van een ander trekken mensen over de streep: er worden altijd (heel veel!) redenen bedacht waarom zoiets voor jouw bedrijf niet zal werken. Nee, het gaat om eigen succesverhalen!

      Ga dus niet zitten wachten totdat die miraculeus verschijnen en wacht zeker niet tot je concurrenten het tegendeel bewijzen. Crexc3xaber de verhalen zelf. Durf je nek uit te steken. Al kost dat je misschien wat eigen tijd. Als je ergens in gelooft, doe je dat niet alleen tussen 9 en 5.

      Misverstand 2:

      De mensen die hier werken, willen er niet aan en ik kan ze niet dwingen.

      Tja. Het zijn niet alleen de medewerkers die klagen over het management. We houden elkaar soms in een misselijk makende wurggreep. Resultaat: wantrouwen en stagnatie. Makkelijkste weg: status quo handhaven. Ga je dxc3xa1xc3xa1r de oorlog mee winnen? (retorische vraag)

      Als je doorvraagt blijkt vaak dat het management geen idee heeft wie van de werknemers al met Social Media bezig is en op welke manier. Onderzoek dat eens. Grote kans dat je een paar "medestanders" vindt. Geef die medestanders de ruimte om voor eigen succesverhalen te zorgen.

      Dat betekent ook mislukkingen, tijd verspillen (zo zullen anderen dat in ieder geval vaak zien), verkeerde keuzes maken – noem maar op. Dat is echter leergeld. Dat betaal je bij ieder nieuw project. Geef Social Media niet de schuld.

      Misverstand 3:

      Het is niet de bedoeling dat medewerkers lekker gaan zitten Facebook'en en twitteren in plaats van werken.

      Wie zegt dat mensen er niet de hele dag mee bezig zijn op hun eigen smartphone? En iemand die de hele dag braaf naar z'n beeldscherm met daarop het eigen ordersysteem zit te staren, is automatisch wel productief?

      Het punt is dat Social Media een onmiskenbaar onderdeel van ons leven is geworden. En inmiddels een belangrijke factor bij het maken van zakelijke keuzes. Waarschijnlijk wordt er reeds het nodige over je gezegd op het internet. Of twitteren een paar van je mensen al: op accounts waarin privxc3xa9 en zakelijk misschien niet optimaal gemeng worden ….

      Kortom, steek je kop niet in het zand, kijk verder dan de horizon en zoek mensen binnen je organisatie die mee willen kijken. Want al snap je het zelf niet, als je anderen vertrouwen en ruimte geeft, kun je wel eens voor hele grote verassingen komen te staan.

      Misverstand 4:

      We moeten een uitgebreid plan van aanpak maken, anders is het niet te overzien.

      Sinds wanneer is de toekomst te overzien? Heb je ooit meegemaakt dat een meerjaren plan exact is uitgekomen? Zonde van alle tijd en moeite. Maar vrijheid blijheid is uiteraard het andere uiterste.

      Begin gewoon voorzichtig. Dat hoeft soms maar xc3xa9xc3xa9n iemand te zijn, als je organisatie klein is. Ben je groter en/of heb je meerder vestigingen, dan kan een team starten met Yammer. Dat is vergelijkbaar met Twitter, maar bedoeld voor interne communicatie. Alleen mensen met hetzelfde achter de @ van het mailadres kunnen ervoor uitgenodigd worden. Het is een ideale en veilige proeftuin.

      Al doende kom je erachter welke kennis je met Yammer kunt delen. Durf op te treden als je vindt dat het de verkeerde kant op gaat. Zo kristalliseren zich gedragsnormen uit. Het is lastig deze vooraf vast te stellen voor een medium dat je nog niet kent. Dan hanteer je namelijk al snel onterecht de normen die voor "ouderwetse" media als e-mail gelden. Die hebben een andere insteek dan Social Media.

      Conclusie

      Weet je wat het grappige is als je er op deze manieren mee aan de slag gaat? Dat je over een jaar of twee concludeert dat Social Media al aardig ingeburgerd is in je organisatie. Wie had dat gedacht en verwacht?!

      Uiteindelijk is het geen kwestie van "of", maar van "wanneer". Wanneer begin je aan Social Media? Wacht je totdat het helemaal ingeburgerd is en ga je op in de grote massa? Of durf je als b2b bedrijf in de voorhoede te zitten die het verschil maakt en daardoor opvalt? De keuze is aan jou.