Internet en Social Media in Nederland

Share

Social Media heeft duidelijk een impact op de Nederlandse economie en de manier waarop we zaken afhandelen:

Maar het daadwerkelijke en dus actieve gebruik van Social Media valt vooralsnog tegen:

Wat niet wegneemt dat Social Media wel degelijk de toekomst heeft! De vorm is simpelweg nog niet uitgekristalliseerd. Heel normaal bij nieuwe ontwikkelingen.

Hoe kunnen we Social Media effectief en zinvol opnemen in ons dagelijkse werk? Zonder dat het "wxc3xa9xc3xa9r iets erbij" wordt. "Ik heb het al druk genoeg!" Het zal de plaats innemen van iets anders. Alleen weten we nog niet van wat en op welke manier.

Blijf Social Media in ieder geval tenminste volgen (of laat dat een ander doen). Want xc3xa1ls er wat aan de hand is, wil je dat toch direct weten?!

Het zijn spannende tijden!

Geen tijd om een blog bij te houden? Slap excuus!

Share

Van de week sprak ik een MKB ondernemer die het heel zeker wist: Het is belangrijk gestructureerd bezig te zijn met Social Media. Het is een ideaal kanaal om kennis te delen. Hij liep echter tegen "wat problemen" aan.

Zo waren ze een tijd terug een bedrijfsblog begonnen, maar na de eerste paar artikelen gebeurde er niks meer. Hij had wel een aantal mensen "aangewezen" om het beheer op zich te nemen, maar die hadden het altijd legitieme excuus: geen tijd.

Toch speelt er ook iets anders. Want als je iets heel graag doet, mxc3xa1xc3xa1k je er tijd voor. En zijn "beheerders" vinden Social Media leuk. Sommigen hebben zelfs een eigen blog over hun hobby!

"Maar het schrijven van goede en geoptimaliseerde teksten voor je bedrijfsblog is blijkbaar toch wat anders," zei de MKB'er nogal teleurgesteld.

"En je schudt ook niet iedere week zomaar even een onderwerp uit je mouw. Dat kan ik me best voorstellen. Het lukt mij ook niet!"

De ondernemer vervolgde stellig: "Toch moet het van de grond komen! Want ik zie bij anderen dat het werkt en onze klanten vragen regelmatig naar bepaalde informatie. Dan is het toch ideaal als je ze naar je blog kunt doorverwijzen! Scheelt je ook nog 'ns tijd. Want dan hoef je het niet steeds weer uit te leggen."

Na enig doorvragen, kwam er nog een aap uit de mouw: hij wilde het tekstschrijven voor hun blog niet uitbesteden. "Als je authentiek wilt zijn, moet je ook zelf schrijven."

Het is een argument wat ik wel vaker hoor en ik word er net zo vaak triest van. Want hoe mooi dat ook klinkt, vaak liggen die weblogs er vervolgens verlaten bij. Hoeveel kansen je hierdoor mist, zul je nooit weten – of het nou om "branding" en meer naamsbekendheid gaat, om meer bezoekers op je site of zelfs leads.

Ik besloot brutaal te zijn en deed een voorstel:

"Weet je wat, we spreken een mooi bedrag af waarvoor ik in het komende halfjaar wekelijks een geoptimaliseerd blogartikel voor jullie schrijf. Gewoon, om het uit te proberen. Want ik denk dat een tekstschrijver die jullie bedrijf en business kent wel degelijk stukken kan schrijven die helemaal bij jullie passen. En dus authentiek aanvoelen. Wat denk je ervan?"

Zijn ogen lichten op. Hij was het dan ook eigenlijk helemaal zat hoe het nu ging. Waarom niet? "Hou je dan ook Google Analytics in de gaten voor ons? Om te kijken wat het effect is van de blogartikelen?"

"Tuurlijk," antwoord ik, "en we gaan er ook over twitteren." Weer een aarzeling. "Wees gerust, ik twitter allxc3xa9xc3xa9n over de artikelen. Ik ga me niet voordoen als xc3xa9xc3xa9n van jullie medewerkers." We schudden elkaar de hand.

Let's go!! Ik heb er echt heel veel zin in!

Waarom wat jij belangrijk vindt, niet belangrijk is

Share

Er zijn van die bekende evaluatie momenten: aan het einde van een vakantie, als je dertig of veertig wordt, een nieuw jaar begint …. enzovoorts. Maar ook op andere ogenblikken sta je er ineens bij stil: hou ik me wel bezig met wat ik xc3xa9cht belangrijk vind? Heel vaak is het antwoord "nee".

Waarom houden we ons zo zelden aan goede voornemens, aan keurig opgestelde actielijstjes, aan plechtige beloftes? Omdat de grilligheid van het leven xc3xa9n van jou niet op die manier te vatten is. Je kunt het beter omdraaien:

Uit je gedrag blijkt wat je belangrijk vindt. Daar kun je het met je verstand niet mee eens zijn, maar het is wel de realiteit.

Als je werkelijke leven in schril contrast staat met de gedroomde versie heeft het geen zin om er weer een lijstje of actieplan tegenaan te gooien. Het is allemaal gedoemd te mislukken als je de onderliggende (onbewuste) motivaties van je huidige keuzes niet onder de loep neemt.

Voorbeeld:

Waarom blijf je maar hangen in die niet zo leuke baan? Omdat hij je eigenlijk wel zekerheid en een mooi inkomen biedt? Het wel lekker is dat je er zonder files naartoe rijdt? De arbeidsvoorwaarden ontzettend gunstig zijn? Als je erkent dat je niet bereid bent om dit soort dingen (gedeeltelijk) op te geven, dan is er totaal geen reden meer om gefrustreerd te verlangen naar "die andere baan".

Nog los van het feit dat de meeste mensen niet eens weten hoe die zogenaamde droombaan eruit moet zien. Als "droom" en "baan" al samengaan – de werkelijkheid is zelden langdurig zo utopisch.

Het kan ook zijn dat je het simpelweg doodeng vindt om iets op een compleet andere manier aan te pakken. Als je je daar niet overheen kunt zetten, dan kun je beter stoppen met jezelf lastigvallen met fantasixc3xabn over "het roer omgooien".

Voorbeeld:

Het lukt maar niet om minder te gaan werken. Terwijl je toch xc3xa9cht meer aandacht aan je gezin wilt geven. Maar ja, het lukt niet om te delegeren (lees: je vertrouwt anderen niet). Of je bent overdreven behulpzaam omdat je eigenlijk heel onzeker bent en denkt dat je continu moet bewijzen dat je die werkplek waard bent.

Probeer niet je problemen letterlijk weg te werken. Het is symptoombestrijding die er alleen maar voor zorgt dat de gewoonte om je zo te gedragen steeds sterker wordt.

Zullen we er tot slot dan toch maar een actielijstje van maken? Vooruit:

  • Kijk naar je huidige gedrag en stel op basis daarvan je prioriteiten top 5 vast.
  • In hoeverre wijkt dit af van wat je graag zou willen? Het kan zijn dat wat op 5 staat, je op 1 wilt hebben. Of dat iets wat je denkt belangrijk te vinden, niet eens in die top 5 voorkomt.
  • Wat zijn de onderliggende motivaties om door te gaan met het ongewenste gedrag? Vaak zijn er verslavende neveneffecten die verandering dwarsbomen: Misschien draagt al die hulpvaardigheid bij aan een bepaald imago dat je graag hoog wilt houden. Of ben je bang dat mensen je alleen om die ene eigenschap waarderen, dus als je ermee stopt…. Maar de conclusie kan ook zijn dat het "ongewenste" eigenlijk wel degelijk gewenst is, zoals in het eerste voorbeeld.
    • Pak de onderliggende kwesties, indien nodig, stuk voor stuk aan. Wees daarbij niet te hard voor jezelf (zeker als je belemmerende "kwaal" perfectionisme is). Als je valt, val je. Als je weer opstaat, mag je trots zijn. Jezelf onnodig hard straffen, is hxc3xa9t recept om niks meer te durven.

    Speel niet het slachtoffer. Speel met je kracht. Waardoor dat wat je belangrijk vindt, ook daadwerkelijk belangrijk is.

    Het gevaar van Social Media

    Share

    Je wilt als bedrijf "wat met Twitter". Want je hebt er veel over gehoord, over die Social Media. Het schijnt echt DE toekomst te zijn. Die boot wil je dus niet missen. Al heeft eigenlijk niemand een idee waar die boot naartoe gaat. Maar dat is meestal het geval met nieuwe ontwikkelingen – daar laat jij je zeker niet door afschikken.

    Dus: aan de slag! Twitter account aanmaken, dat kale LinkedIn account een beetje opleuken. Zo. Klaar. Of niet?

    Retorische vraag natuurlijk. Het is de grote valkuil van veel bedrijven. Ze denken (onbewust) nog in "oude media": een advertentie laten maken, plaatsingsschema afspreken en hupsakee, geen omkijken meer naar. Precies hoe Social Media juist niet werkt.

    Bij Social Media gaat het om interessante content delen, interactie, waarde toevoegen, goed luisteren, antwoorden geven….

    Kortom, er wordt meer van jou verwacht. Je bouwt relaties op in plaats van op afstand te tetteren hoe geweldig jouw product of dienst is. In de huidige transparante tijd prikt iedereen daar feilloos doorheen. En dat weet je eigenlijk allang. Maar het is zo lekker makkelijk, die oude vertrouwde manier en vooral: die kost je nauwelijks tijd.

    Net als in het echte leven kost het bouwen en onderhouden van relaties tijd. Veel tijd.

    Wees je hiervan bewust vxc3xb3xc3xb3rdat je aan Social Media begint. Tijd kost inderdaad geld. Het is tijd die je niet aan iets anders kunt besteden. Iets wat misschien wel direct geld oplevert. Want realiseer je van tevoren ook dat maar heel weinig bedrijven snel en continu via Social Media verkopen en waardevolle leads genereren.

    Dus wat zijn je prioriteiten en vooral: wat is je visie? Waarom wil je Social Media gebruiken?

    Als je snel wilt scoren, vergeet het dan maar. Maar het is wat anders als je nieuwsgierig bent, informatie wilt delen, mensen helpen en relaties en een goede (merk)naam wilt opbouwen. Zonder te verwachten dat die relaties direct wat "opleveren".

    Social Media is, jawel …. sociaal. Dus een puur commercixc3xable insteek, wringt.

    Als dat echter niet het voornaamste oogmerk is, dan maak je een veel betere start en is de kans groter dat je het leuk vindt xc3xa9n volhoudt. Hoge verwachtingen in de zin van snel meer omzet en bekendheid, komen zelden uit. Maar als je Social Media gebruikt om kennis en informatie te delen, te horen wat er speelt, laagdrempelig in contact te komen en te helpen, zul je, wat deze parameters betreft, succesvol zijn.

    Wat dat oplevert? Verkeerde vraag. Verkeerde instelling. Het gaat erom wat jij anderen oplevert.

    Een benadering waar we aan moeten wennen. Want we willen zo graag van tevoren weten of een investering de moeite waard is. Maar het zijn niet alleen andere tijden – het zijn ook onzekere tijden. Door veel te zaaien, zul je echter ook meer oogsten. Dus maak dat nieuwe zaad en STROOI xc3xa9n wees een goede tuinman. Onderhouden dus! Want er is ook veel eng onkruid….

    Verandermanagement? Breinmanagement!

    Share

    Je wilt de bedrijfscultuur veranderen. Om wat voor reden dan ook is dat hoognodig. Maar je wordt vastgezogen in de modder van de weerbarstige, alledaagse praktijk. En hoe meer je probeert vooruit te komen, hoe dieper je wegzakt.

    Herkenbaar? Waarschijnlijk wel. Meestal wordt er bij veranderingsprocessen namelijk geen rekening gehouden met het orgaan waarin de veranderingen moeten plaatsvinden: de hersenen. Het zit echter niets voor niets "tussen de oren"!

    Het brein moet geholpen worden zich langdurig op iets nieuws te focussen. Of het nou een andere functie betreft of om nieuwe software gaat of wat dan ook wat anders is dan men gewend is. Simpelweg zeggen wat er anders moet, werkt niet. En het nog een keer zeggen. En nog een keer.

    Tjongejonge, snappen ze het nou nog steeds niet?!

    Nee. Inderdaad. Zelf ooit op die manier veranderd? Wat is daarop je eerlijke antwoord…? Als je mensen op deze manier aanspreekt, is de standaard reflex van het brein de angstrespons. Want je wordt er onzeker van en voelt je bedreigd. Hierdoor kun je niet meer goed nadenken en zie je alleen de negatieve dingen. Het is maar net waar je op gefocust bent. Dus hoe help je mensen om positief te focussen?

    Zorg eerst dat mensen zich veilig voelen

    Als mensen zich op hun gemak voelen, staan ze veel meer open voor jouw ideexc3xabn. Mensen voelen zich veilig als hun status niet bedreigd wordt, ze zich zeker voelen, zelfstandigheid xc3xa9n verbondenheid ervaren en zich fair behandeld weten.

    Stel oplossingsgerichte vragen waardoor de ander eigen antwoorden vindt

    Help mensen zelf constructief te reflecteren over een situatie door oplossingsgerichte vragen te stellen. In plaats van je te richten op problemen (Waarom is dat fout gegaan?) stel je vragen als:

    • Op welke momenten merk je dat de klant heel tevreden is over de gang van zaken?
    • Wat heb je nodig om vaker op deze manier te werken?

    Op deze vragen kan niet een specifiek antwoord gegeven worden – het gaat er juist om dat mensen hun eigen, persoonlijke inzichten krijgen. De negatieve insteek van "Wat doe ik/jij verkeerd?" is status bedreigend. Waardoor de angstrespons in werking treed en mensen defensief worden. Kortom, einde gesprek. Je praat hierna alleen nog maar langs elkaar heen.

    Oplossingsgerichte vragen gaan niet uit van hoe het nu is, maar hoe het zou kunnen worden. Daardoor ga je over mogelijkheden praten, in plaats van beperkingen. Dat is ontegenzeggelijk positief en veronderstelt de kracht van de ander. Je toont hiermee dus vertrouwen in die ander, door ervan uit te gaan dat hij of zij zelf tot inzichten kan komen. En iets wat je zelf bedenkt, motiveert meer.

    De kracht van herhaling

    Aandacht verandert het brein. Maar er wordt aan zoveel dingen aandacht besteed. Om xc3xa9chte vrandering te bereiken, is dan ook veel herhaling nodig. Met op het oog eenvoudige manieren is dit structureel te organiseren:

    • Maak afspraken die over de verandering gaan. Iets wat je belooft, wil je doen. Want een belofte niet nakomen, is status verlagend.
    • Schrijf een afspraak ook op. Dat heeft nog meer effect dan er alleen over praten. De motivatie om het waar te maken, wordt vergroot, omdat het zwart-op-wit staat.
    • Zorg dat mensen moeten samenwerken. Een verandering sociaal inkleden, is heel effectief, omdat de mens van nature nou eenmaal een ontzettend sociaal wezen is. Zorg er daarom voor dat processen en systemen zo ingericht zijn dat overleg over de veranderingen noodzakelijk is. Er worden veel meer nieuwe hersenconnecties aangelegd in gesprek met anderen, dan als je er alleen over nadenkt. Vervolgens wil je dat die nieuwe connecties steeds opnieuw gebruikt worden. Zo ontstaan nieuwe gewoontes.

    Bij laatsgenoemde gaat het uiteraard niet om de ellenlange en als zinloos ervaren vergaderingen. Het gaat om teams die invulling geven aan bepaalde veranderingen en ervaringen en ideexc3xabn uitwisselen. Zoals altijd en overal spelen ook in deze teams status, zekerheid, zelfstandigheid, verbondenheid en eerlijkheid een cruciale rol. Als hier geen rekening mee gehouden wordt, voelen mensen zich niet veilig en zal de mindset niet open en welwillend zijn.

    Was het maar zo makkelijk!

    Zoals zo vaak is de theorie eenvoudig, maar de complexe (eigen) menselijke realiteit ingewikkeld en weerbarstig. Want diezelfde hersenen zitten standaard veranderingen in de weg, in plaats van dat ze meewerken. We houden zaken liever bij het oude. "Better the devil you know…"

    Met bovenstaande aan de gang gaan, vraagt daarnaast om nog iets belangrijks: vertrouwen. Ga daar maar aan staan als de bedrijfscultuur wantrouwend en controlerend is. Maar er is altijd xc3xa9xc3xa9n iemand waar je wel invloed op hebt: jezelf.

    Verandering moet ergens beginnen. Waarom niet bij jou…?

    Wat is bewustzijn? Zeg het zelf:

    Share

    Door mee te doen aan een kort onderzoek van "Information is Beautiful":

    Kies uit wat volgens jou bewustzijn is, geef je leeftijd en geslacht op en kies tot slot of je per mail op de hoogte gesteld wilt worden van de resultaten. Klik op de afbeelding om van start te gaan!

    (Die afbeelding is trouwens ook meteen een prachtig voorbeeld van een leerzame infographic.)

    Bekijk eveneens de TEDtalk van de initiatiefnemer David McCandless.

    Wat is bewustzijn?

    Wat zijn volgens je brein de leukste mensen?

    Share

    Sociale wezens hebben sociale behoeftes

    Uit veel recent hersenonderzoek met de nieuwste technieken blijkt steeds weer: overleven betekent voor je brein veel meer dan genoeg eten en drinken, beschutting en bescherming. Mensen zijn extreem sociale wezens, dus dat sociale kwesties net zo relevant zijn, is niet verrassend.

    Hier bewuster mee omgaan, zou menselijke verhoudingen flink kunnen verbeteren. Maar verandering begint altijd eerst met bewustwording. Dus wat zijn de "sociale domeinen" waar je hersens net zo heftig op reageren als ging het om zaken van leven of dood?

    • Status
    • Zekerheid
    • Autonomie
    • Verbondenheid
    • Eerlijkheid

    Vaak gaat het om een combinatie van elementen. Bijvoorbeeld: Je wordt op je werk publiekelijk onterecht fel aangevallen. In een dergelijke situatie wordt niet alleen je status aangetast, maar ook je gevoel van zekerheid en verbondenheid. Om over de oneerlijkheid ervan nog maar te zwijgen!

    Bij sociale pijn worden dezelfde breingebieden geactiveerd die ook betrokken zijn bij het voelen van fysieke pijn. Met xc3xa9xc3xa9n groot verschil: sociale pijn duurt langer en is moeilijker te verwerken. Daarbij komt ook nog eens dat de herinnering aan sociale pijn, je deze opnieuw laat beleven.

    Dus wat zijn dan leukste mensen om mee te werken?

    Eigenlijk weet je dat wel, want waarschijnlijk heb je het al eens ervaren. Het is heel fijn om met iemand om te gaan die je laat zien waar je goed in bent (status verhogend), iemand die duidelijk is over zijn verwachtingen van jou (groter gevoel van zekerheid), iemand die jou je eigen beslissingen laat nemen (meer autonomie), iemand die in jou als mens gexc3xafnteresseerd is en naar overeenkomsten i.p.v. verschillen zoekt (schept verbondenheid) en die je fair behandelt.

    Dan voel je je kalmer, gelukkiger, zelfverzekerd, meer verbonden en slimmer. Waardoor je meer aankunt en de wereld groter lijkt. Omdat dit zo'n fijn gevoel is, wil je tijd met die persoon doorbrengen en diegene zoveel mogelijk helpen. Kortom, een win-win situatie.

    Waarom lijkt het alsof er maar weinig van zulke mensen zijn?

    Omdat we zo vaak onze eigen status verhogen ten koste van een ander. Ook wel competitie en rivaliteit genoemd. Handig als je 100 meter hordes moet lopen op de Olympische Spelen, maar nogal onhandig als je met z'n allen bij hetzelfde bedrijf werkt en gezamenlijke doelstellingen wilt realiseren.

    Dus speel eens wat vaker tegen jezelf. Word beter in wat je doet en wat je leuk vindt. Versla jezelf. Want ook dat geeft een enorme boost. Zonder dat anderen daar last van hebben. Sterker nog, als je je voortgang en uitdagingen deelt, groeit de verbondenheid en de behoefte elkaar te helpen.

    Laat dat nou precies zijn waarom het gaat. Een mooie (bedrijfs)toekomst bouw je tenslotte niet alleen. Je moet er sxc3xa1men wat voor over hebben.

    Meer weten? Het boek "Your Brain at Work" van David Rock is een aanrader! Bekijk in ieder geval de sessie die hij in november 2009 heeft gegeven voor Google TechTalks.

    Alwxc3xa9xc3xa9r een filmpje met Social Media statistieken …. ??

    Share

    Ja, inderdaad, alwxc3xa9xc3xa9r …. Maar dergelijke animaties blijven leuk om te zien:

    Al die grote getallen lijken overigens indrukwekkend (en dat zijn ze ook!), maar in het "gewone werkleven", speelt Social Media voor de meeste mensen nauwelijks een rol. Dus laten we elkaar nou ook weer niet txc3xa9 gek maken. Je bent echt geen "loser" als je weinig van Social Media afweet.

    Maar het is wel raadzaam om de ontwikkelingen te volgen en een vinger aan de pols te houden. Want er gebeurt van alles en er moet nog veel uitkristalliseren. Teveel missen, is gevaarlijk, in een turbulente tijd als deze.

    Wacht niet met Social Media tot je organisatie er aan toe is

    Share

    Social Media lijkt steeds "normaler" te worden, maar bij Bureau BM merken wij dat het voor onze klanten in de dagelijkse gang van zaken een worsteling blijft. Wij krijgen dan ook steeds vaker de vraag "Hoe implementeer ik Social Media in mijn organisatie?"

    Ben jij een lezer die tot de generatie behoort die de introductie van e-mail heeft meegemaakt? Zo ja, dan herinner je je vast nog dat daar veel weerzin tegen was. Niet alleen van medewerkers: "Belachelijk om te mailen zeg, ik loop wel naar m'n collega toe of ik bel die klant wel even." Maar ook van het management: "Straks zitten ze alleen maar met vrienden en familie te mailen." En alle partijen hadden moeite met het idee altijd bereikbaar te zijn.

    Nu lachen we erom. Omdat deze tijd achter ons ligt en we er dus op terug kunnen kijken met de kennis van nu. Wat betreft Social Media kan dat nog niet. We zitten middenin allerlei ontwikkelingen en kunnen moeilijk inschatten waar het heen zal gaan. Dat schept onzekerheid en daar houden we niet van.

    Toch kriebelt het. Of doet het pijn. Het is maar net hoe je het bekijkt. Hoe dan ook, bijna iedereen snapt dat er iets belangrijks aan het gebeuren is. Dat je er simpelweg niet meer aan ontkomt. Social Media is here to stay. Dus, wat doen we ermee?

    Social Media integreren in jouw organisatie

    Ja, wat doen we ermee, met die Social Media? Laten we een paar "misverstanden" bij de horens vatten en meteen kijken naar werkbare oplossingen.

    Misverstand 1:

    De directie is zo ouderwets, die zien het echt niet zitten.

    Nou en?! Ik geloof niet zo in de veronderstelling dat veranderingen alleen maar gerealiseerd kunnen worden als de directie/het management erachter staat. Het is eerder een slap excuus om zelf geen actie te ondernemen.

    Begin zelf. Alleen, met een paar collega's of met je afdeling. Laat zien dat het kan xc3xa9n werkt. Want niet de succesverhalen van een ander trekken mensen over de streep: er worden altijd (heel veel!) redenen bedacht waarom zoiets voor jouw bedrijf niet zal werken. Nee, het gaat om eigen succesverhalen!

    Ga dus niet zitten wachten totdat die miraculeus verschijnen en wacht zeker niet tot je concurrenten het tegendeel bewijzen. Crexc3xaber de verhalen zelf. Durf je nek uit te steken. Al kost dat je misschien wat eigen tijd. Als je ergens in gelooft, doe je dat niet alleen tussen 9 en 5.

    Misverstand 2:

    De mensen die hier werken, willen er niet aan en ik kan ze niet dwingen.

    Tja. Het zijn niet alleen de medewerkers die klagen over het management. We houden elkaar soms in een misselijk makende wurggreep. Resultaat: wantrouwen en stagnatie. Makkelijkste weg: status quo handhaven. Ga je dxc3xa1xc3xa1r de oorlog mee winnen? (retorische vraag)

    Als je doorvraagt blijkt vaak dat het management geen idee heeft wie van de werknemers al met Social Media bezig is en op welke manier. Onderzoek dat eens. Grote kans dat je een paar "medestanders" vindt. Geef die medestanders de ruimte om voor eigen succesverhalen te zorgen.

    Dat betekent ook mislukkingen, tijd verspillen (zo zullen anderen dat in ieder geval vaak zien), verkeerde keuzes maken – noem maar op. Dat is echter leergeld. Dat betaal je bij ieder nieuw project. Geef Social Media niet de schuld.

    Misverstand 3:

    Het is niet de bedoeling dat medewerkers lekker gaan zitten Facebook'en en twitteren in plaats van werken.

    Wie zegt dat mensen er niet de hele dag mee bezig zijn op hun eigen smartphone? En iemand die de hele dag braaf naar z'n beeldscherm met daarop het eigen ordersysteem zit te staren, is automatisch wel productief?

    Het punt is dat Social Media een onmiskenbaar onderdeel van ons leven is geworden. En inmiddels een belangrijke factor bij het maken van zakelijke keuzes. Waarschijnlijk wordt er reeds het nodige over je gezegd op het internet. Of twitteren een paar van je mensen al: op accounts waarin privxc3xa9 en zakelijk misschien niet optimaal gemeng worden ….

    Kortom, steek je kop niet in het zand, kijk verder dan de horizon en zoek mensen binnen je organisatie die mee willen kijken. Want al snap je het zelf niet, als je anderen vertrouwen en ruimte geeft, kun je wel eens voor hele grote verassingen komen te staan.

    Misverstand 4:

    We moeten een uitgebreid plan van aanpak maken, anders is het niet te overzien.

    Sinds wanneer is de toekomst te overzien? Heb je ooit meegemaakt dat een meerjaren plan exact is uitgekomen? Zonde van alle tijd en moeite. Maar vrijheid blijheid is uiteraard het andere uiterste.

    Begin gewoon voorzichtig. Dat hoeft soms maar xc3xa9xc3xa9n iemand te zijn, als je organisatie klein is. Ben je groter en/of heb je meerder vestigingen, dan kan een team starten met Yammer. Dat is vergelijkbaar met Twitter, maar bedoeld voor interne communicatie. Alleen mensen met hetzelfde achter de @ van het mailadres kunnen ervoor uitgenodigd worden. Het is een ideale en veilige proeftuin.

    Al doende kom je erachter welke kennis je met Yammer kunt delen. Durf op te treden als je vindt dat het de verkeerde kant op gaat. Zo kristalliseren zich gedragsnormen uit. Het is lastig deze vooraf vast te stellen voor een medium dat je nog niet kent. Dan hanteer je namelijk al snel onterecht de normen die voor "ouderwetse" media als e-mail gelden. Die hebben een andere insteek dan Social Media.

    Conclusie

    Weet je wat het grappige is als je er op deze manieren mee aan de slag gaat? Dat je over een jaar of twee concludeert dat Social Media al aardig ingeburgerd is in je organisatie. Wie had dat gedacht en verwacht?!

    Uiteindelijk is het geen kwestie van "of", maar van "wanneer". Wanneer begin je aan Social Media? Wacht je totdat het helemaal ingeburgerd is en ga je op in de grote massa? Of durf je als b2b bedrijf in de voorhoede te zitten die het verschil maakt en daardoor opvalt? De keuze is aan jou.